Data publikacji : 2026-01-14

Praktyka wobec teorii w traktacie Abhandlung über die Komposition G.H. Stölzela

Abstrakt

Gottfried Heinrich Stölzel (1690–1749) w swoich zainteresowaniach muzycznych łączył praktykę kompozytorską z refleksją teoretyczną, w której poszukiwał związków muzyki z naturą i równowagi między racjonalnym rozumowaniem a argumentem brzmieniowym. Celem artykułu jest omówienie nieukończonego traktatu „Abhandlung über die Komposition” (ok. 1728–1749) Stölzela z punktu widzenia podejmowanych w nim zagadnień i odniesienie prezentowanego w nim podejścia do teorii muzyki kompozytora. W treści traktatu można wskazać cztery główne obszary tematyczne: naukę o interwałach, naukę o trójdźwiękach, naukę o traktowaniu dysonansów i naukę o imitacji. Kompozytor naśladuje w tym aspekcie inny swój traktat o kompozycji: Anleitung zur musikalischen Setzkunst (ok. 1735–1738), jednak pod względem omawianych zagadnień koncentruje się na praktycznych regułach komponowania z uwzględnieniem dostępnych swobód. Racjonalne rozumowanie traktuje jako podstawę procesu komponowania, której uzupełnieniem jest inwencja twórcza, a za kryterium weryfikacji służy wrażenie brzmieniowe.

Słowa kluczowe:

Gottfried Heinrich Stölzel, teoria muzyki, musica practica, niemiecki barok, XVIII wiek



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

pdf

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)