Data publikacji : 2025-01-28

Znaczenie kompetencji cyfrowych polskich (euro)dziadków w podtrzymywaniu relacji z wnukami

Abstrakt

Zjawisko migracji zarobkowej młodego pokolenia przyczyniło się do powstania nowej kategorii pojęciowej, jaką są „eurodziadkowie”. Pozostawieni w Polsce seniorzy muszą zmierzyć się z samotnością i brakiem kontaktu fizycznego z wnukami. Część z nich podejmuje trud podtrzymania na odległość relacji z najmłodszym pokoleniem. Jest to możliwe dzięki posiadanym przez nich kompetencjom cyfrowym. Celem artykułu jest przedstawienie różnych form podtrzymywania relacji z wnukami przez polskich seniorów z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Zastosowaną metodą było zbiorowe studium przypadku (multi-case study) z wywiadem pogłębionym (IDI). Wyniki badań wskazują, że badane osoby wykazują duże zainteresowanie użytkowaniem nowoczesnych technologii informacyjnych i komunikacyjnych (Information and Communication Techonologies – ICT) w celu komunikowania się z wnukami przebywającymi poza granicami Polski. Seniorzy mają kompetencje cyfrowe z różnych obszarów. Zdobywają je w toku edukacji ustawicznej oraz rówieśniczej. Wykorzystują je przede wszystkim do nauki języków obcych, w których porozumiewają się wnuki, utrzymywania bliskich więzi z wnukami oraz przekazu norm i wartości związanych z polską kulturą i historią.

Słowa kluczowe:

migracja, seniorzy, eurodziadkowie, kompetencje cyfrowe, technologie informacyjno-komunikacyjne



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

pdf

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Pedagogiczne · ISSN 2080-850X | eISSN 2544-5243 · DOI: 10.18290/rped
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II

Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)