Data publikacji : 2026-08-07

Spowiedź dziecięcia fin de siècle’u w powieści Henryka Sienkiewicza Bez dogmatu

Abstrakt

Niniejszy artykuł analizuje postać Leona Płoszowskiego z powieści Henryka Sienkiewicza Bez dogmatu jako ucieleśnienie wrażliwości fin de siècle’u, charakteryzującej się nadmierną świadomością, sceptycyzmem i estetyzacją egzystencji. Bohater jawi się jako osoba nadwrażliwa, której nadmierna przenikliwość sprawia, że każda emocja staje się przedmiotem analizy i uniemożliwia podjęcie jakiegokolwiek działania, zaangażowanie emocjonalne lub społeczne. Pamiętnik interpretowany jest jako przestrzeń inscenizacji i kontroli nad sobą, gdzie pisanie nie wyzwala, ale zawiesza na czas nieokreślony wybór i wolę. Ta radykalna introspekcja powoduje egzystencjalną nerwicę, łączącą zmęczenie moralne, niezdecydowanie i wycofanie się ze świata. Artykuł pokazuje wreszcie, że wrażliwość ta jest przedstawiana jako impas etyczny i psychiczny, czyniąc Płoszowskiego krytyczną postacią rozczarowanej nowoczesności i jej niespełnionych obietnic.

Słowa kluczowe:

fin de siècle, wrażliwość, introspekcja, sceptycyzm, nerwica, dziennik intymny, Sienkiewicz



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)