Język Polski
English
Lagrime di San Pietro Orlanda di Lasso w inscenizacji Petera Sellarsa – przekształcenia sensu w obliczu sekularyzacji i hegemonii zmysłu wzroku
Abstrakt
Przedmiotem artykułu jest wyreżyserowana przez Petera Sellarsa inscenizacja Lagrime di San Pietro Orlanda di Lasso przy jednoczesnym uwzględnieniu zjawiska sekularyzacji i dominacji wizualności we współczesnym wykonawstwie. Adaptacja Sellarsa w wykonaniu Los Angeles Master Chorale wzmacnia wymiar duchowy utworu poprzez wykorzystanie gestów scenicznych ilustrujących przekaz tekstu. Autorka zestawia interpretację Sellarsa z renesansowymi teoriami o prymacie wzroku oraz XX-wieczną filozofią Emmanuela Levinasa, w której centrum znalazło się zagadnienie etyczności twarzy i spojrzenia. Warstwę ruchu i ekspresji mimicznej śpiewaków można odczytać jako rodzaj kulturowego przekładu znaczenia utworu, które staje się bardziej zrozumiałe dla współczesnego odbiorcy. Jednocześnie układ ruchów wchodzi w dialog z polifoniczną konstrukcją utworu. Dzięki takiej wizualizacji wysublimowana forma staje się możliwa do uchwycenia poprzez dominujący we współczesnej kulturze zmysł wzroku. Oryginalne walory i sens utworu zostają więc przeobrażone i dostosowane do nowego kontekstu, co pozwala utrzymać jego ponadczasową wartość estetyczną i intensywność oddziaływania na odbiorcę.
Słowa kluczowe:
Peter Sellars, Orlando di Lasso, przekład kulturowy, polifonia renesansowa, inscenizacja muzyki religijnejSzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.