Data publikacji : 2026-01-14

Mortier de Fontaine, Händel i sposoby przedstawiania muzycznej przeszłości w epoce wirtuozów

Abstrakt

Przykłady działalności Fétisa, Mendelssohna, Liszta i Wieck-Schumann ukazują Vormärz jako epokę sporadycznego i nieskoordynowanego zainteresowania muzyczną przeszłością. Niniejszy artykuł dodaje do tej listy postać Mortiera de Fontaine’a, którego aranżacja Koncertu organowego F-dur Händla odniosła krótkotrwały sukces na estradach koncertowych w latach 40. XIX wieku. Choć dziś niemal zapomniana, działalność Mortiera de Fontaine’a i jego aranżacja skłoniły krytyków do refleksji nad praktyką wykonawczą zgodną z duchem epoki, hierarchią i wzajemnymi zależnościami gatunkowymi oraz historycznymi szkołami kompozytorskimi. Wynika stąd, że dwie połowy XIX wieku różniły się przede wszystkim na poziomie hermeneutyki, a nie sposobów performatywnego i twórczego ujmowania historyzmu.

Słowa kluczowe:

historyzm muzyczny, Mortier de Fontaine, George Friedrich Händel, aranżacja, koncert, hermeneutyka, krytyka, XIX wiek



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

pdf (English)

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)