Język Polski
English
Polityczne implikacje „zniekształcania”: podważanie postaci Cezara w hiszpańskim Neapolu, Cesare in Alessandria (1699)
Abstrakt
Niniejszy artykuł analizuje dotychczas nierozpoznany związek pomiędzy Cesare in Alessandria (Neapol, 1699) Francesca Marii Paglii i Giuseppego Aldrovandiniego a Giulio Cesare in Egitto Francesca Antoniego Bussaniego i Antoniego Sartoria (Wenecja, 1677). Dowiedziono, że Paglia i Aldrovandini stworzyli intertekstualne odniesienia do weneckiego pierwowzoru, które pozwoliły im na „zniekształcenie” postaci Cezara poprzez konsekwentne odwracanie jego przedstawienia w odpo wiadających sobie scenach. W 1699 roku w Neapolu narastało niezadowolenie z powodu okupacji hiszpańskiej, a krytyka imperium hiszpańskiego była często maskowana jako krytyka imperium rzymskiego. „Zniekształcenie” postaci Cezara w tej operze wpisuje się zatem w sieć krytycznych odniesień wobec panowania hiszpańskiego, co potwierdza odniesienie libretta do polemicznego tekstu Dell’imperio romano. Sytuując się na pograniczu adaptacji, aranżacji i tworzenia nowego dzieła, Cesare in Alessandria stanowi wgląd w polityczne implikacje procesu „zniekształcania”.
Słowa kluczowe:
XVII-wieczny Neapol, panowanie hiszpańskie, dramma per musica, adaptacja, polityczna rola opery barokowej, analiza libretta, Francesco Maria PagliaSzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.