Celem artykułu jest przedstawienie metody bibliologu w kontekście nowych wyzwań stojących przed homiletyką i kaznodziejstwem. Bibliolog wypracowany w Stanach Zjednoczonych przez S. i P. Pitzele jako forma „współczesnego midraszu”, rozwinięty przez U. Pohl-Patalong, spopularyzowany zwłaszcza w krajach języka niemieckiego, jest formą ożywiania tekstów biblijnych poprzez kreatywne „wchodzenie” w doświadczenia biblijnych postaci i sytuacji. W bibliologu eksplorowane jest to, co nie zostało bezpośrednio wyrażone w tekście („czarny ogień”), a jest do odkrycia w osobistym odniesieniu we wspólnocie („biały ogień”). Kolejno przedstawione zostały: struktura bibliologu, proces jego przygotowania oraz problematyka zastosowań bibliologu w kaznodziejstwie.
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Teologiczne · ISSN 2353-7272 | eISSN 2543-5973 · DOI: 10.18290/rt
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)