Prezentowany artykuł analizuje dwa teksty, w których pojawia się motyw rozdarcia szaty użyty jako symbol. W tekście 1 Krl 11,29-39 podzielony płaszcz Jeroboama staje się symbolem rozbitego królestwa Dawidowego. Powstaną z niego dwa królestwa: Izrael i Juda. Według teologicznej interpretacji przyczyną tego podziału jest grzech króla. Tekst J 19,23-24 opisuje scenę podziału szat Jezusa. Niepodzielona tunika Jezusa symbolizuje jedność Kościoła. W przypadku sceny ukazanej w Czwartej Ewangelii mamy do czynienia z jej podwójnym przesłaniem. Najpierw wskazuje ona na różnorodność, jaka istnieje w Kościele, który sięga po krańce ziemi. Następnie podkreśla fakt, że wspólnota Kościoła, mimo że zróżnicowana, jest jedną, niepodzielną wspólnotą, a to dlatego, że pochodzi ona „z góry”, nie jest uczyniona ręką ludzką.
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Teologiczne · ISSN 2353-7272 | eISSN 2543-5973 · DOI: 10.18290/rt
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)