Język Polski
English
„Krótkie powieści” Jeana de Palacio: formy i próby sensytywności
Abstrakt
Artykuł proponuje syntetyczną lekturę siedmiu krótkich powieści (novellas) Jeana de Palacio w perspektywie pojęcia sensytywności, rozumianej nie jako skłonność emocjonalna, ale jako ontologiczna podatność i formalna zasada pisarstwa. Zamiast postrzegać te fikcyjne utwory jako „stylizowane” na literaturę fin de siècle’u (choć stanowiącą obszar badań i nauczania Jeana de Palacio), artykuł wskazuje na głębsze, wspólne źródło tych narracji, oparte na takiej samej wrażliwości na upadek, fragmentację i upływ czasu.
Sensytywność ta przejawia się w poetyce porowatości, ciszy i wariacji, w której muzyka, pisarstwo i obraz tworzą sieć ech. Zranione postacie kobiece, obnażone serce, przerwane sceny koncertowe czy zagrożone książki wpisują te teksty w estetykę braku i niedopełnienia. Dalekie od patosu, te elegijne utwory podejmują refleksję nad czasem, rozłąką i niepewnym trwaniem sensu. Wariacja jawi się tu nie jako zwykły zabieg formalny, lecz jako samo prawo rządzące tym pisarstwem.
Słowa kluczowe:
Palacio, sensytywność, podatność, zasada rozdwojenia, wariacja, poetyka stratySzczegóły
Bibliografia
Statystyki
Autorzy
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.