Data publikacji : 2026-08-07

Ekografemy kobiecości fin de siècle’u: wrażliwe natury Rachilde i Renée Vivien

Abstrakt

Wzorując się na terminach „mity” i „leksemy”, proponujemy zidentyfikować „ekografemy” – elementy pisarskie oikos rozumianego jako miejsce przemierzane przez ludzkich i nie-ludzkich mieszkańców – które nadają strukturę twórczości Rachilde i Renée Vivien. Obecność dzikich zwierząt, ich związek często współgrający z zasadą kobiecości, roślinnością, minerałami oraz nocnym i wilgotnym charakterem krajobrazów rysują wrażliwą mapę wyobrażonego świata natury w twórczości Rachilde i Renée Vivien. Celem artykułu jest zbadanie ekopoetyckich powiązań między zwierzęcością, krajobrazami, „okrucieństwem wód i nocy” (La Dame à la louve), kobiecością, mitami i wrażliwością, zarówno tych dwóch kobiet, jak i fin de siècle’u.

Słowa kluczowe:

ekopoetyka, natura, Rachilde, Renée Vivien, fin de siècle



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)