La Saison au Bois de Boulogne (1896) to tytuł zbioru opowiadań Maurice’a Beaubourga (1859–1943), zawierającego tytułową nowelę wprowadzającą, którą niniejszy artykuł analizuje. Opowiada ona w formie listów o namiętnej i udaremnionej miłości Gosse-Gironda i jego kochanki Môme-Taciturne, której brat Gueule-d’Empeigne przebywa w więzieniu Santé. Korespondencja między głównymi bohaterami a ich barwnymi przyjaciółmi (Bobo de Montmartre, Rosa-la-Créole, Fromage, Le Petit-Napoléon, le Docteur, Arthur) pozwala nam obserwować ewolucję ich związków uczuciowych oraz miłosne perturbacje wywołane przez Fille-en-Filoselle, rywalkę Môme-Taciturne w walce o względy Gosse-Gironda. W szesnastu fikcyjnych listach wrażliwość apaszów jest wyśmiewana poprzez odwołania intertekstualne i bardzo podniosły styl. Jest to zarazem pastisz epistolarnej narracji oświeceniowej, który podejmuje grę z wrażliwością i dumą pary Gosse/Môme, jak i parodystyczna nowela fin de siècle. Autor bawi się przenoszeniem stereotypów miłosnych i gatunkowych z okresu regencji na bandę apaszów.
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)