Artykuł bada rolę tłumaczenia w konstruowaniu chińskich dyskursów uniwersalistycznych w kontekście recepcji konfucjanizmu na Zachodzie w pierwszej połowie XX wieku. Przekład pojęć filozoficznych jest ujmowany jako działanie interpretacyjne, a nie wyłącznie operacja leksykalna, polegające na wpisywaniu ich w zachodnie kategorie pojęciowe, co wpływa na ich odbiór jako uniwersalnie ważnych. Analizie poddano strategie tłumaczeniowe i komentarze Gu Hongminga, Lin Yutanga oraz Feng Youlana wobec kluczowych pojęć konfucjańskich, przede wszystkim ren (仁) i li (礼). Zestawienie proponowanych przez nich przekładów z tradycyjnymi kontekstami użycia pojęć konfucjańskich ujawnia odmienne strategie interpretacyjne, za pomocą których pojęciom tym nadawane jest znaczenie o charakterze uniwersalistycznym: jako ekwiwalentowi religii, kultury humanistycznej lub filozofii porównywalnej z zachodnią. Celem artykułu nie jest ocena poprawności poszczególnych przekładów, lecz rekonstrukcja ich funkcji interpretacyjnej oraz wskazanie napięć pojawiających się w procesie uniwersalizacji pojęć konfucjańskich.
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)