Jednym ze źródeł informacji o staropolskich legacjach do Turcji są relacje spisywane przez członków poselstw. Tego typu opisy były wymagane jako sprawozdania z misji dyplomatycznej. Celem artykułu będzie analiza strategii komunikacyjnych autorów relacji z polskich misji do Turcji w XVIII wieku. Materiałem badawczym są dwa opisy poselstw: jedno autorstwa Stanisława Chomentowskiego z lat 1712–1714, drugie autorstwa Józefa Podoskiego z lat 1759–1760. W artykule będą analizowane sposoby opisywania komunikacji formalnej jako elementu ceremoniału dyplomatycznego (zgodnie z metodologią Erica W. Rothenbuhlera). Przedmiotem badań będą opisy spotkań z tureckimi dostojnikami oraz kontakty z dyplomatami innych państw. Przedstawiony zostanie sposób relacjonowania sukcesów, trudności i porażek w negocjacjach, a zawarte w opisach informacje zostaną skonfrontowane z opiniami historiograficznymi.
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)