Data publikacji : 2026-10-07

Dzieciństwo w warunkach wojny: dyskurs wojenny zachodnioukraińskiej małej prozy początku XX wieku

Abstrakt

Artykuł poświęcony jest literackim reprezentacjom dziecka i dzieciństwa w zachodnioukraińskiej prozie o pierwszej wojnie światowej. W centrum uwagi znajdują się utwory Olhy Kobylańskiej, Natalii Kobryńskiej, Wasyla Stefanyka, Marka Czeremszyny, Kateryny Hrynewyczewy, Olhy Duczyminskiej, Mariiki Pidgirianki oraz Bohdana Łepkiego. Dziecko w tych tekstach ukazane jest nie tylko jako ofiara katastrofy, lecz także jako aktywny uczestnik świata wojny, który reaguje na niebezpieczeństwo, wytwarza własne strategie przetrwania i kształtuje nową optykę postrzegania wojny. Dzieciństwo jawi się jako przestrzeń reakcji afektywnych i sensualnych, dziecięcych imitacji, doświadczenia utraty domu, wygnania i sieroctwa, a także jako nośnik transgeneracyjnej pamięci. Szczególną uwagę zwrócono na poetykę przedstawienia dziecka, opartą na detalach zmysłowych, metaforach traumy, rytualizacji zabawy oraz symbolice odrodzenia. W rezultacie dziecięce obrazy w narracji wojennej ukazują zarówno zranione dzieciństwo, jak i ucieleśniają potencjał humanistyczny, stając się symbolem życia oraz nadziei.

Słowa kluczowe:

zachowania afektywne, trauma transgeneracyjna, utrata domu, imitacja dorosłych, sieroctwo, śmierć, humanizm



Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Wskaźniki altmetryczne


Cited by / Share


Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)