Artykuł analizuje funkcje czytania we współczesnej ukraińskiej literaturze dla dzieci i młodzieży powstałej w czasie pełnoskalowej wojny rosyjsko-ukraińskiej. Na podstawie utworów Natalii Jasynowskiej, Dzwinki Matijasz oraz Halyny Tkaczuk przeanalizowano, w jaki sposób praktyki czytelnicze stają się narzędziem interpretowania doświadczenia traumatycznego, zachowania pamięci kulturowej oraz podtrzymywania tożsamości młodych bohaterów. W artykule zastosowano podejście narratologiczne, recepcyjno-estetyczne oraz typologiczne. W wyniku analizy wyodrębniono pięć modusów praktyk czytelniczych (transformacyjny, afektywny, interaktywny, analityczny oraz twórczy) oraz cztery typy postaci-czytelników (empatę, wykonawcę, przyszłego autora i badacza). Wykazano, że w warunkach wojny czytanie nabiera funkcji terapeutycznych, poznawczych i społecznych, staje się środkiem zbiorowej solidarności oraz czynnikiem osobistej transformacji.
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Humanistyczne · ISSN 0035-7707 | eISSN 2544-5200 | DOI: 10.18290/rh
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Nauk Humanistycznych
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)