Casus mirus. Epigramaty Macieja Kazimierza Sarbiewskiego w traktacie De epigrammate conscribendo Mikołaja Merciera. Przyczynek do recepcji

Katarzyna Janus

doi:10.18290/rh26741.11

Data publikacji : 2026-04-01

Tom 74 Nr 1 (2026)

Casus mirus. Epigramaty Macieja Kazimierza Sarbiewskiego w traktacie De epigrammate conscribendo Mikołaja Merciera. Przyczynek do recepcji

Katarzyna Janus

https://orcid.org/0000-0003-4897-3621

DOI: https://doi.org/10.18290/rh26741.11

Abstrakt

Celem artykułu jest zwrócenie uwagi na obecność epigramatów Macieja Kazimierza Sarbiewskiego wśród utworów stanowiących przykłady właściwego realizowania założeń sztuki pisania epigramatów w traktacie Mikołaja Merciera – profesora Kolegium Nawarry – De epigrammate conscribendo. Ten aspekt recepcji twórczości Sarbiewskiego nie został, jak dotąd, odnotowany. Informacja o wykorzystaniu przez autora poetyckiego traktatu utworów sarmackiego Horacego została w sposób żartobliwy podana przez Józefa Andrzeja Załuskiego w stworzonej przez niego na wygnaniu, pozostawionej w rękopisie bibliografii Cała Polska za złoty […].

W niniejszym studium przedstawiono interpretacje epigramatów Sarbiewskiego zaprezentowane przez Merciera, wskazując w sposobie ich odczytywania powiązania intertekstualne.

Słowa kluczowe:

Sarbiewski, Mercier, epigramat, poetyka, recepcja

Szczegóły

Bibliografia

Statystyki

Autorzy

Pobierz pliki

pdf

Wskaźniki altmetryczne

Cited by / Share

Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.

Bibliografia

Bolewski, Jacek. „Nascitur una discors concordia. Aspekt teologiczny twórczości Sarbiewskiego”. W: Nauka z poezji Macieja Kazimierza Sarbiewskiego SJ, red. Jacek Bolewski, Jakub Z. Lichański i Piotr Urbański, 87–111. Warszawa: Bobolanum, 1995.

Budzyński, Józef. „Tradycja biblijna w liryce M. K. Sarbiewskiego”. Roczniki Humanistyczne 21, z. 3 (1973): 93–107.

Bulletin du bibliophile et du bibliothécaire: revue mensuelle. Paris: publiée par J. Techener, 2 (Février), 1858.

Cummings, Robert. Epigram. W: Cambridge Guide to the Neo-Latin Literature, red. Victoria Moul, 83–97. Cambridge: Cambridge University Press, 2017.

Fulińska, Agnieszka. „Renesansowa aemulatio: alegacja czy intertekstualność”. Teksty Drugie 4 (1997): 5–15.

Le grand dictionnaire historique, ou le melange curieux de l’histoire sacree et profane. Nouv. ed. dans laquelle ou a refondu les supplemens de (Claude-Pierre) Goujet. Le tout revu, corr. & augm. par Etienne-Francois Drouet. T. 7. Paris: ches Les Libraries Associés.

Mikołajczak, Aleksander Wojciech. Studia Sarbieviana. Gniezno: Tum, 1998.

Nowaszczuk, Jarosław. „Definicja jako źródło epigramatycznej argucji w jezuickiej teorii i praktyce”. Pamiętnik Literacki 104, z. 3 (2013): 173–184.

Nowaszczuk, Jarosław. Difficillimum poematis genus. Jezuicka teoria epigramatu. Szczecin: Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego, 2013.

Otwinowska, Barbara. „Concors discordia Sarbiewskiego w teorii konceptyzmu”. Pamiętnik Literacki 59, z. 3 (1968): 88–110.

Pełech, Tomasz. „Kult św. Mamasa i jego transmisja (od późnego antyku do ok. XIV w.)”. Piotrkowskie Zeszyty Historyczne 21, z. 3 (2020): 19–56.

Sion, Avi. A Fortiori Logic. Innovations, History and Assessments. Genewa: CreateSpace, 2013.

Siomkajło, Alina. Ewolucje epigramatu (do początków romantyzmu w Polsce). Wrocław: Ossolineum, 1983.