Duszpasterstwo rodzin jako działalność zbawcza Kościoła

Ryszard Kamiński

Abstrakt


Działalność zbawcza Kościoła realizowana jest w różnych płaszczyznach: Kościoła powszechnego, diecezji i wspólnoty parafialnej. Na wszystkich tych płaszczyznach życia Kościoła działalność zbawcza wyraża się w różnych formach pastoralnych. Wśród tych form priorytetowe miejsce zajmuje duszpasterstwo rodzin. Istotą duszpasterstwa rodzin jako działalności zbawczej jest odkrywanie Bożego planu dotyczącego małżeństwa i rodziny, a także pomoc małżonkom i rodzinie w jego realizacji. Ponieważ większość ludzi powołana jest do życia w małżeństwie i rodzinie, pozostają one w centrum całościowej działalności zbawczej Kościoła. W odniesieniu do małżeństw i rodzin Kościół realizuje swoją troskę przede wszystkim przez duszpasterstwo rodzin. W tym sensie duszpasterstwo rodzin jest kluczowym elementem całościowej działalności zbawczej Kościoła.

Według adhortacji apostolskiej Familiaris consortio duszpasterstwo rodzin jako działalność zbawcza Kościoła zmierza do urzeczywistnienia wspólnoty wiary i miłości przez głoszenie słowa Bożego, sprawowanie liturgii i świadectwo życia chrześcijańskiego. Ma ono prowadzić ludzi w ich codziennym życiu małżeńsko-rodzinnym do osobowego spotkania z Bogiem w wierze i miłości (por. FC 65-73). Obszary duszpasterstwa rodzin jako działalności zbawczej Kościoła są zróżnicowane. Można je sprowadzić do pięciu: obrona życia ludzkiego; przygotowanie do małżeństwa i życia w rodzinie; pomoc rodzinie; poradnictwo rodzinne i pedagogizacja rodziców oraz troska o rodziny w sytuacjach szczególnych. W każdym obszarze duszpasterstwa rodzin jest kilka zadań szczegółowych.


Słowa kluczowe


duszpasterstwo rodzin; działalność zbawcza Kościoła; teologia pastoralna; duszpasterstwo organiczne; poradnictwo małżeńsko-rodzinne; pedagogizacja rodziców

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bieleń R.: Duszpasterstwo rodzin we współczesnej Polsce: uwarunkowania, zadania, prognozy. Lublin 2001.

Duszpasterstwo rodzin. Refleksja naukowa i działalność pastoralna. Red. R. Kamiński, G. Pyźlak, J. Goleń. Lublin−Rzeszów: Bonus Liber 2013.

Kamiński R.: Główne kierunki pracy duszpasterskiej Kościoła w Polsce. W: Duszpasterstwo a wyzwania XXI wieku. Materiały z Sympozjum Pastoralistów Polskich 22-24 IV 2001. Red. J. Ostrowski. Kielce: Jedność 2001 s. 43-61.

Mierzwiński B.: Rodzin duszpasterstwo. W: Leksykon teologii pastoralnej. Red. R. Kamiński, W. Przygoda, M. Fiałkowski. Lublin: TN KUL 2006 s. 737-743.

Przykucki M.: Aktualne problemy duszpasterstwa rodzin. W: Komisja Episkopatu Polski Duszpasterstwa Ogólnego. Program duszpasterski 1989/90. Red. B. Woźnica, A. Liskowacka. Katowice 1989 s. 12-21.

Wilk J.: Czym jest duszpasterstwo rodzin? „Homo Dei” 67:1998 nr 2 s.32-42.

Wojaczek K.: Koncepcja duszpasterstwa rodzin w „Familiaris consortio”. W: Małżeństwo i rodzina w świetle nauki Kościoła i współczesnej teologii. Red. A. L. Szafrański. Lublin: TN KUL 1985 s.273-290.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Roczniki Teologiczne · ISSN 2353-7272 | eISSN 2543-5973
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Teologii


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)