Abstrakt

Celem artykułu jest przedstawienie wydarzeń związanych z powstaniem i organizacją Szkoły Polskiej im. Romka Strzałkowskiego w Atenach. Placówka ta zaczęła być kształtowana staraniem emigrantów polskich przebywających w Grecji w dekadzie lat osiemdziesiątych XX wieku. Miała ona spełniać w swych założeniach funkcje oświatowe, wychowawcze, integracyjne oraz opiekuńcze. W związku z tym, że emigracja polska kierowała się do Aten po to, aby wyjechać stamtąd do bogatszych krajów kapitalistycznych, placówka oświatowa była niezbędna w celu kontynuowania nauczania dzieci i młodzieży podjętego jeszcze w warunkach polskich. Ponadto szkoła taka była potrzebna, aby przejąć opiekę nad dziećmi w czasie, kiedy rodzice podejmowali pracę zarobkową.

Artykuł powstał dzięki weryfikacji materiału źródłowego wytworzonego przez instytucje polskie i polonijne za granicą, głównie w Grecji. W wyniku przeprowadzonej analizy źródłowej potwierdzono, iż powstaniu tej placówki towarzyszyły różne problemy natury politycznej i normatywnej, bowiem większość polskich emigrantów przebywała na terytorium Grecji nielegalnie. Ostatecznie placówka ta zaczęła funkcjonować jako Dom Pomocy Emigrantom Polskim przebywającym w Grecji. Została ona zorganizowana na wzór oświaty działającej w Polsce, jednakże z podjęciem kilku zasadniczych zmian, które ułatwić miały funkcjonowanie dzieci i młodzieży w nowym środowisku narodowym. Jej istotą było honorowanie świadectw przez nią wydawanych przez inne placówki oświatowe.

Szkoła im. Romka Strzałkowskiego została powołana jako pierwsza tego typu placówka w Grecji. Później pojawiły się kolejne inicjatywy oświatowe. Zaowocowało to w końcu XX wieku sformalizowaniem projektu oświatowego w greckiej stolicy pod nazwą Zespołu Szkół im. Zygmunta Mineyki, a wydarzenie to rozpoczęło nowy rozdział w zakresie kształtowania oświaty polonijnej w Atenach.