W ostatnich dekadach możemy zauważyć dość interesujący trend, w którym analizy z zakresu etyki ogólnej stopniowo ustępują miejsca podręcznikom poświęconym poszczególnym etykom branżowym, tzw. etyce zawodowej lub stosowanej. Jarosław Kucharski zajął się mało eksplorowanym w polskiej literaturze tematem etyki dla szeroko rozumianych liderów. W swojej książce i późniejszym artykule stawia – z mojego punktu widzenia – najważniejszą i najbardziej kontrowersyjną tezę, iż od przywódcy możemy wymagać jedynie integralności równoległej (którą on nazywa „wiernością równoległą”), czyli minimalistycznej postawy, w której lider jest moralnie dobrym liderem, o ile stara się realizować cele i wartości związane z funkcją lidera, bez względu na jego postępowanie w pozostałych sferach życia. W swoim artykule staram się pokazać, że takie podejście wpisuje się w nowożytny problem rozbicia osoby na poszczególne role społeczne, które pełni, bez pozostawienia jakiegokolwiek ośrodka integrującego ją jako podmiot moralny. Zjawisko to nazwane zostało przez Alasdaira MacIntyre’a, na którego powołuje się Kucharski, „fragmentacją”.
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Filozoficzne · ISSN 0035-7685 | eISSN 2450-002X
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)