Linda Zagzebski argumentuje, że Bóg jest wszechsubiektywny: że Bóg ma doskonałe pierwszoosobowe rozumienie wszystkich stanów subiektywnych, w tym stanów przekonań. Wprawdzie takie rozumienie jest niemożliwe dla istot skończonych, ale jest możliwe dla Boga. Według Zagzebski, boska wszechsubiektywność nie tylko jest możliwa, ale wynika logicznie z boskiej wszechwiedzy. W tym artykule argumentuję, że powinniśmy rozróżnić trzy formy boskiej wszechsubiektywności: wszechsubiektywność propozycjonalną (teza, że Bóg zna wszystkie pierwszoosobowe subiektywne sądy logiczne), wszechsubiektywność perspektywiczną (teza, że Bóg zajmuje wszystkie pierwszoosobowe perspektywy subiektywne), oraz wszechsubiektywność fenomenalną (teza, że Bóg pojmuje wszystkie pierwszoosobowe stany fenomenalne). Rozróżnienie tych form wszechsubiektywności jest ważne, ponieważ powinniśmy potraktować każdą z nich osobno: podczas gdy wszechsubiektywność propozycjonalna i perspektywiczna są trywialne lub niemożliwe (i nie wynikają logicznie z wszechwiedzy), wszechsubiektywność fenomenalna jest interesująca, epistemicznie możliwa i sugerowana przez inne boskie atrybuty.
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Roczniki Filozoficzne · ISSN 0035-7685 | eISSN 2450-002X
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)