Artykuł analizuje relację między autonomią i niezależnością Kościoła katolickiego a prawem do ochrony danych osobowych, ze szczególnym uwzględnieniem problematyki tzw. „prawa do bycia zapomnianym” w kontekście apostazji. Przedstawiono zakres dopuszczalności usuwania danych sakramentalnych z ksiąg kościelnych. Autor wskazuje, że mimo formalnego wystąpienia z Kościoła, dane o chrzcie nie podlegają usunięciu, z uwagi na ich trwały charakter teologiczny oraz doktrynalne znaczenie sakramentu. W artykule omówiono również ograniczoną jurysdykcję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych wobec kościelnych administratorów danych, wskazując na konstytucyjną zasadę autonomii Kościoła (art. 25 ust. 3 Konstytucji RP) oraz istnienie niezależnego Kościelnego Inspektora Ochrony Danych. Autor przyjmuje, że Kościół katolicki jako administrator danych korzysta z prawa do stosowania własnych regulacji, co skutkuje istotnymi ograniczeniami w realizacji prawa do usunięcia danych w przypadku apostazji.
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Kościół i Prawo · ISSN 0208-7928 · e-ISSN 2544-5804 · DOI: 10.18290/kip
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)