Christus Totus – różne drogi interpretacji

Włodzimierz Wołyniec

Abstrakt


We współczesnej teologii rzadko pojawia się chrystologiczny tytuł Christus totus. Wydaje się, że przyczyną tego jest brak jednoznacznego rozumienia i interpretacji tego tytułu. Dlatego artykuł: „Christus totus – różne drogi interpretacji” jest próbą przedstawienia bogactwa teologicznego tego tytułu. W aspekcie eklezjologicznym Christus totus wyraża jedność Chrystusa Głowy i Ciała-Kościoła. Bez zacierania tożsamości Boskiej Osoby, Jezus Chrystus musi być postrzegany zawsze i nierozdzielnie z Kościołem, który przejmuje i zapożycza od swojej Boskiej Głowy nową podmiotowość. Christus totus w perspektywie antropologicznej jest paradygmatem nowego człowieka. Z jednej strony jest nowym Adamem – osobą korporatywną, a z drugiej strony jest osobowością, którą charakteryzuje całkowita otwartość na innych. Jezus Chrystus jest człowiekiem, który nie istnieje dla siebie, ale dla innych, otwierając na oścież granice swojej egzystencji. W perspektywie kosmicznej Christus totus jest wreszcie Chrystusem kosmicznym, ponieważ pozostaje w relacji przyczynowości i celowości do całego stworzenia. Chrystus nie rozmywa się jednak w kosmosie w panteistycznym sensie, lecz pozostaje w nim obecny jako wcielony Syn Ojca i dokonuje realnej przemiany kosmosu w nowe niebiosa i nową ziemię.


Słowa kluczowe


Christus totus; Kościół; Głowa i Ciało; osoba korporatywna; Adam; Chrystus kosmiczny

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bartnik Cz.S., Kościół Jezusa Chrystusa, Wrocław 1982.

Bartnik Cz.S., Dogmatyka, t. 1, Lublin 2000.

Bartnik Cz.S., Dogmatyka, t. 2, Lublin 2003.

Chardin T. de, Oeuvres, t. 9: Science et Christ, Paris 1955-1976.

Cipriani S., Le lettere di Paolo, Assisi 1991.

Denzinger H., Enchiridion symbolorum, definitionum et declarationum de rebus fidei et morum, red. P. Hünermann, Freiburg im Br.−Basel−Rom−Wien 199938.

Evdokimov P., Prawosławie, przekł. J. Klinger, Warszawa 1964.

Jagielski M., L'Ėglise dans le temps, Paris 2015.

Jezus Chrystus. Historia i Tajemnica, red. W. Granat, E. Kopeć, Lublin 1988.

Karas M., Historiozofia Teilharda de Chardin wobec tradycyjnej myśli chrześcijańskiej, Kraków 2012.

Kulisz J., Tajemnica Jezusa Chrystusa w rozumieniu Teilharda de Chardin, Warszawa 1995.

La Bibbia commentata dai Padri. Nuovo Testamento 8, red. T. C. Oden, oprac. włoskie C. Dell'Osso, A. Di Berardino, Roma 2005.

Maloney G.A., Chrystus kosmiczny (The Cosmic Christ. From Paul to Teilhard, 1968), Warszawa 1972.

Rahner K., Jezus Christus. Systematik der kirchl. Christologie, LTK1, t. 5, s. 953-961.

Ratzinger J., Wprowadzenie w chrześcijaństwo, przekł. Z. Włodkowa, Kraków 1996.

Ratzinger J., Lud i Dom Boży w nauce św. Augustyna o Kościele, w: Opera omnia, t. 1, przekł. W. Szymona, Lublin 2014.

Papieska Rada ds. Kultury i Dialogu Międzyreligijnego, Jezus Chrystus Dawcą wody żywej. Chrześcijańska refleksja na temat New Age, Watykan 2003.

Rusecki M., Traktat o Objawieniu, Kraków 2007.

Sesboüé S., Poza Kościołem nie ma zbawienia. Historia formuły i problemy interpretacyjne, przekł. A. Kuryś, Poznań 2007.




DOI: http://dx.doi.org/10.18290/rt.2016.63.2-3

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Roczniki Teologiczne · ISSN 2353-7272 | eISSN 2543-5973
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Teologii


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)