Tematyczne programowanie przepowiadania homilijnego

Henryk Sławiński

Abstrakt


Artykuł podejmuje zagadnienie tematycznego programowania przepowiadania podczas Mszy św. w ciągu roku liturgicznego. Najpierw wskazany jest powód takich propozycji, a jest nim zapo-trzebowanie na homilie jednotematyczne, bogate w treści zarówno biblijne, jak i liturgiczne oraz katechetyczne, co postulowali biskupi podczas synodu o Eucharystii i synodu o słowie Bożym, a potem papieże Benedykt XVI i Franciszek. Następnie omówiona została historia zagadnienia (soborowa odnowa źródeł kościelnego przepowiadania, sugestie tematycznego programowania homilii, zgłaszane już podczas prac soborowych, oraz odmienne przykłady tematycznego programowania przepowiadania homilijnego), a także treści Dyrektorium homiletycznego związane z tym zagadnieniem: Misterium paschalne Chrystusa jako podstawowy cel i kryterium hermeneutyczne dla homilii oraz tematyczne programowanie przepowiadania homilijnego na kanwie roku liturgicznego. Uzasadniono, że programowanie jest możliwe, a nawet korzystne, pod warunkiem że respektuje liturgiczną naturę homilii i dokonuje się na podstawie misterium celebrowanego w roku liturgicznym przy uwzględnieniu słuchaczy, a nie na bazie katechizmu.


Słowa kluczowe


homilia; przepowiadanie; Dyrektorium homiletyczne; program duszpasterski

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Acta synodalia sacrosancti Concilii Oecumenici Vaticani II. T. 2 cz. 5. Città del Vaticano 1973.

Benedykt XVI: Adhortacja apostolska „Sacramentum Caritatis”. Kraków 2007.

Benedykt XVI: Adhortacja apostolska „Verbum Domini”. Kraków 2010.

Broński W.: Homilia w dokumentach Kościoła współczesnego. Lublin 1999.

Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments: Homiletic Directory (29.06.2014). Vatican City 2014.

Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments: Decree. Prot. N. 531/14. W: Homiletic Directory. Vatican City 2014.

Franciszek: Adhortacja „Evangelii gaudium”. Kraków 2013.

Jan Paweł II: List apostolski „Dies Domini” (31.05.1998). AAS 90:1998 s. 713-766.

Kongregacja Kultu Bożego: Wprowadzenie teologiczno-pastoralne do lekcjonarza mszalnego. De Verbo Dei. W: To czyńcie na moją pamiątkę. Oprac. J. Miazek. Warszawa 1987 s. 33-75.

McNamara R.F.: Catholic Sunday Preaching. The American Guidelines, 1791-1975. Washington, DC 1975.

McNamara R.F.: Programmed homilies. No-no or necessity?. „Homiletic and Pastoral Review” 77:1977 nr 5 s. 25-32, 48-49.

Simon H.: Przepowiadanie biblijne. W: Biblia w nauczaniu chrześcijańskim. Red. J. Kudasiewicz. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL 1991 s. 49-86.

Sławiński H.: Między ciągłością a zmianą. Teoria homilii w Stanach Zjednoczonych po II Soborze Watykańskim. Kraków 2008.

Sławiński H.: Troska Kościoła o poprawę jakości homilii: od synodu o Eucharystii i Sacramentum Caritatis do synodu o słowie Bożym i Verbum Domini. „Colloquia Theologica Ottoniana” 2012 nr 1 s. 37-62.

Sławiński H.: Wkład Soboru Watykańskiego II w odnowę przepowiadania słowa Bożego. W: Humanistyczna recepcja Soboru Watykańskiego II. Red. E. Umińska-Tytoń, J. Lewandowicz. Łódź 2014 s. 173-184.

Sławiński H.: Znaczenie, geneza i struktura „Dyrektorium homiletycznego”. „Polonia Sacra” 40:2015 nr 3 s. 155-176.

Sobór Watykański II: Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele. „Christus Dominus” (28.10.1965).

Sobór Watykański II: Konstytucja o liturgii świętej „Sacrosanctum Concilium” (4.12.1963).

Sobór Watykański II: Konstytucja o Objawieniu Bożym „Dei Verbum” (18.11.1965).

Święta Kongregacja Obrzędów: Instrukcja o należytym wykonywaniu Konstytucji o świętej liturgii „Inter oecumenici” (26.09.1964).

Twardy J.: Koncepcja pracy twórczej nad kazaniem. Rzeszów 1998.

Waznak R.P.: The Anatomy of a Homily. „New Theology Review” 11:1998 nr 3 s. 70-74.




DOI: http://dx.doi.org/10.18290/rt.2015.62.12-5

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Roczniki Teologiczne · ISSN 2353-7272 | eISSN 2543-5973
© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II – Wydział Teologii


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)