Socjologia wobec problemu starych dzielnic mieszkaniowych

Stanisław Cieśla

Abstrakt


Rozwój miast polskich po II wojnie światowej charakteryzował się początkowo odbudową zniszczeń, następnie zaś tworzeniem i rozbudową nowej substancji mieszkaniowej. Od końca lat pięćdziesiątych coraz wyraźniej zaznacza się obecność nowych osiedli i dzielnic mieszkaniowych. Stają się one z czasem dominującym elementem struktury przestrzennej miast. W powszechnym odczuciu są one ujmowane jako podstawowe kryterium, wskaźnik ich rozwoju. Urbaniści i architekci kierują swoją uwagę przede wszystkim na budowę nowych dzielnic i osiedli. Są one również szczególnym przedmiotem zainteresowań i chyba najczęstszym przedmiotem badań socjologów. Staje się to zrozumiałe, jeżeli weźmiemy pod uwagę fakt, iż wznoszenie nowych osiedli powiązane było z bogatym programem społecznym. /…/


Pełny tekst:

PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Roczniki Nauk Społecznych · ISSN 0137-4176 | eISSN 2544-5812

© Towarzystwo Naukowe KUL & Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II - Wydział Nauk Społecznych KUL


Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)