Prymas Wyszyński kandydat na ołtarze

Zbigniew Suchecki

Abstrakt


Dnia 26 kwietnia 1989 r. Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych udzieliła kard. Glempowi nihil obstat na rozpoczęcie dochodzenia diecezjalnego.

Materiał z dochodzenia diecezjalnego został przesłany do Stolicy Apostolskiej. Po uzyskaniu dekretu o ważności dochodzenia diecezjalnego został otwarty etap rzymski sprawy Sługi Bożego Stefana kard. Wyszyńskiego, Prymasa Tysiąclecia (1901-1981). Dnia 24 października 2015 r. kard. K. Nycz z postulatorem sprawy przekazali trzy to­my Positio Super Vita, Virtutibus et Fama Sanctitatis Prefektowi Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych – kard. A. Amato.

Beatyfikacja kard. Wyszyńskiego wskaże Jego osobę, Jego naukę, Jego rolę w jakże trudnym okresie historii Polski. Heroiczne życie oraz przymioty osoby kard. Stefana Wyszyńskiego są godne naśladowania. On sam zaś jest autentycznym mistrzem życia duchowego i głębokiego życia wewnętrznego.


Słowa kluczowe


proces beatyfikacyjny; Sługa Boży; etap diecezjalny; ustanowienie trybunału beatyfikacyjnego; proces rogatoryjny; sława świętości; Positio Super Vita, Virtutibus et Fama Sanctitatis; Positio Super Miro; dochodzenie diecezjalne

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Aimone-Braida, Pier Virginio. 2002. “La qualificazione canonico-teologica delle pronunce papali di beatificazione e di canonizzazione.” Apollinaris 75:539-65.

Amato, Angelo. 2008. “Istruzione „Sanctorum Mater”. Presentazione generale.” Diritto e religioni 3/2:80-93.

Amato, Angelo. 2009. L’istruzione “Sanctorum Mater”. Roma: Presentazione ad uso privato.

Apeciti, Enio. 1991. “Le nuove norme per le cause di canonizzazione.” La scuola Cattolica 119:250-78.

Apeciti, Enio. 2002. “L’evoluzione storica delle procedure ecclesiastiche di canonizzazione.” Quaderni di Diritto Ecclesiale 15:57-90.

Bar, Joachim Roman, i Misztal Henryk. 1985. Postępowanie kanonizacyjne. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Bar, Wiesław, i Lidia Fiejdasz, red. 2008. O Sanctorum Mater. Lublin: Katedra Prawa Kanonizacyjnego, Stowarzyszenie Kanonistów Polskich.

Czaczkowska, Ewa. 2013. Kardynał Wyszyński. Biografia. Kraków: Wydawnictwo Znak.

D’Alfonso, Sergio. 1980. “Cenni sull’architettura giuridica del processo canonico dei Santi.” Monitor Ecclesiasticus 105:323-30.

D’Ostilio, Francesco. 1992. “Il culto dei Santi Beati, Venerabili servi di Dio. Ciò che è dovuto permesso vietato auspicabile.” Monitor Ecclesiasticus 117:63-90.

Eszer, Ambrogio. 1990. “La Congregazione delle Cause dei Santi.” In La Curia Romana nella Cost. Ap. Pastor Bonus, eds. Piero Antonio Bonnet, and Carlo Gullo, 309-29. Città del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana.

Gänswein, Georg. 2004. “‘Questa è la volontà di Dio: la vostra santificazione’. Considerazioni sul processo di beatificazione e di canonizzazione.” Ius Ecclesiae 16, no. 2:413-31.

Gerosa, Libero. 1997. “Santità e diritto canonico.” La scuola Cattolica 75:661-74.

Gumpel, Peter. 1988. “Il Collegio dei Relatori in seno alla Congregazione per le Cause dei Santi. Alcuni commenti e osservazioni personali di un Relatore.” In Miscellanea in occasione del IV Centenario della Congregazione per le Cause dei Santi (1588-1988), 299-337. Città del Vaticano: Congregazione per le Cause dei Santi.

Gutiérrez, José Luis. 1991. “La certezza morale nelle causa di canonizzazione specialmente nella dichiarazione del martirio.” Ius Ecclesiae 3:645-70.

Gutiérrez, José Luis. 1992. “La normativa actual sobre las causas de canonización.” Ius Canonicum 32:39-65.

Gutiérrez, José Luis. 1993. “Le prove sussidiarie nelle cause di canonizzazione (Opinioni di Prospero Lambertini e innovazioni di Benedetto XIV).” Ius Ecclesiae 5:545-74.

Gutiérrez, José Luis. 1999. “Le cause di beatificazione e di canonizzazione.” In I giudizi della Chiesa. Processi e procedure speciali, eds. Gruppo italiano docenti di diritto canonico, 269-309. Milano: Edizioni Glossa.

Gutiérrez, José Luis. 2005. Studi sulle cause di canonizzazione. Milano: Giuffrè.

Martinelli, Giuseppe. 2003. “Procedure di canonizzazione nella inchiesta diocesana.” Quaderni di Diritto Ecclesiale 16:12-29.

Misztal, Henryk. 2003. Prawo kanonizacyjne. Instytucje prawa materialnego. Zarys historii, procedura. Lublin-Sandomierz: Katedra Prawa Kanonizacyjnego Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL, Wydawnictwo i Drukarnia Diecezji Sandomierskiej.

Misztal, Henryk. 2005. Le causa di canonizzazione. Storia e procedura. Translated by Anna Maria Martinelli, and Roman Chowaniec. Roma: Libreria Editrace Vaticana.

Quintana Bescós, Ricardo. 2006. La fama de santidad y de martyrio hoy. La fama de santidad y de martirio en la Legislación actual. Città del Vaticano: Lateran University Press.

Rodrigo, Romualdo. 1991. Manuale per istruire i processi di canonizzazione. Translated by Maria Sara Figliuoli. Roma: Institutum Historicum Augustinianorum Recollectorum.

Veraja, Fabijan. 1980. “Alcune proposte per il rinnovamento della cause dei santi.” Monitor Ecclesiasticus 105:305-22.

Veraja, Fabijan. 1983a. Commento alla nuova legislazione per le cause dei Santi. Roma: S. Congregazione per le Cause dei Santi.

Veraja, Fabijan. 1983b. La Beatificazione. Storia, problemi, prospettive. Roma: S. Congregazione per le Cause dei Santi.

Veraja, Fabijan. 1992. Le cause di canonizzazione dei Santi. Commento alla legislazione e guida pratica. Città del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana.

Zanetti, Eugenio. 2002. “Beatificazioni e canonizzazioni nella Chiesa del terzo millennio.” Quaderni di Diritto Ecclesiale 15:31-56.

Zanetti, Eugenio. 2003. “Procedure di canonizzazione nella ‘fase romana’.” Quaderni di Diritto Ecclesiale 16:30-60.




DOI: http://dx.doi.org/10.18290/kip.2017.6.1-11

Refbacks

  • There are currently no refbacks.




Kościół i Prawo · ISSN 0208-7928 · e-ISSN 2544-5804

© Towarzystwo Naukowe KUL & Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL

Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)

Redaktor strony · Magdalena Sawa