Struktura i kompetencje Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji

Agnieszka Romanko

Abstrakt


The Pontifical Council for Promoting the New Evangelization was established by Pope Benedict XVI in motu proprio Ubicumąue et semper (21 September 2010). The mission of evangelization is a continuation of the work of Jesus Christ – the first and supreme evangelizer. The duty of the Church to proclaim always and everywhere the Gospel of Christ cannot be overlooked. The Council, as a new dicastery of the Roman Curia, “pursues its own ends both by encouraging reflection on topics of the new evangelization, and by identifying and promoting suitable ways and means to accomplish it” (art. 2).

The purpose of this article is to show the genesis, structure and competences of the Pontifical Council for Promoting the New Evangelization.

The Council is directed by an archbishop president, assisted by a secretary, by an under-secretary and by an appropriate number of officials. The dicastery will have its own members and may avail itself of its own consultors.

The competences of the Council – indicated in Ubicumąue et semper – are: l) to examine the meaning of the new evangelization, 2) to promote and to foster of the papal Magisterium related to the new evangelization, 3) to make known and to support initiatives linked to the new evangelization, 4) to study and to encourage the use of modern forms of communication, 5) to promote the use of the Catechism of the Catholic Church (art. 3). Furthermore, Pope Benedict XVI in motu proprio Fides per Doctrinam (16 January 2013) transferred the competence for catechesis from the Congregation for the Clergy to the Pontifical Council for Promoting the New Evangelization.

Słowa kluczowe


Kuria Rzymska; Benedykt XVI; dykasteria; papieskie magisterium

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bertone, Tarcisio. 2000. „Kuria Rzymska.” W Encyklopedia Chrześcijaństwa, red. Henryk Witczyk, 394. Kielce: Wydawnictwo JEDNOŚĆ.

Fisichella, Rino. „Article for the promulgation of the motu proprio Fides per doctrinanm.” Accessed May 28, 2013. http://www.annusfidei.va/content/novaevangelizatio/en/segreteria/presidente/articoli/Fidesperdocrinam.html.

Fisichella, Rino. 2012a. “Jesus at the heart of new evangelization.” August 11. Accessed May 24, 2013. http://www.annusfidei.va/content/novaevangelizatio/en/segreteria/presidente/articoli/11-08-2012.html.

Fisichella, Rino. 2012b. “What is new evangelization and what does it mean for the Church?” August 9. Accessed May 24, 2013. http://www.annusfidei.va/content/novaevangelizatio/en/segreteria/presidente/articoli/11-08-2012.html.

Góralski, Wojciech. 1991. „Papieskie Rady w strukturze odnowionej Kurii Rzymskiej.” Prawo Kanoniczne 34, nr 1-2:37-53.

Green, Thomas. 2000. “The Roman Curia.” In New Commentary on the Code of Canon Law, eds. John P. Beal, James A. Coriden, and Thomas J. Green, 475-489. New York–Mahwah: Paulist Press.

Grocholewski, Zenon. 1988. „Zreformowana Kuria Rzymska w służbie Kościoła powszechnego.” L’Osservatore Romano 6:26-28.

Jakubowski, Wojciech, i Marek Solarczyk. 2002. Ustrój Kościoła Rzymskokatolickiego. Wybrane zagadnienia instytucjonalne. Warszawa: ASPRA-JR.

Kacprzyk, Wiesław. 2007. „Struktura Kurii Rzymskiej.” W Kuria Rzymska i pomniki chrześcijaństwa na szlaku do Wiecznego Miasta, red. Elżbieta Szczot, 17-39. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Krasicki, Ignacy. 1977. Watykan. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza.

Krukowski, Józef. 1985. Administracja w Kościele. Zarys kościelnego prawa administracyjnego. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL.

Krukowski, Józef. 2005. „Kuria Rzymska.” W Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. II/1: Księga II. Lud Boży. Część I. Wierni chrześcijanie. Część II. Ustrój hierarchiczny Kościoła, red. Józef Krukowski, 196-203. Poznań: Pallottinum.

Krukowski, Józef. 2006. „Hierarchia kościelna.” W Leksykon Teologii Pastoralnej, red. Ryszard Kamiński, Wiesław Przygoda, i Marek Fiałkowski, 279-281. Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL.

Krukowski, Józef. 2011. Prawo administracyjne w Kościele. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Pawluk, Tadeusz. 2002. Prawo Kanoniczne według Kodeksu Jana Pawła II. T. 2, Lud Boży, jego nauczanie i uświęcanie. Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne.

Plöchl, Willibald Maria. 1959. Geschichte des Kirchenrechts. Band 3. Wien-München: Verlag Herold.

Sitarz, Mirosław. 2004. „Kuria Rzymska.” W Mirosław Sitarz, Słownik prawa kanonicznego, 101-102. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax.

Sztafrowski, Edward. 1981. Kuria Rzymska. Studium historyczno-kanoniczne. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Sztafrowski, Edward. 1990. „Kuria Rzymska Jana Pawła II.” Prawo Kanoniczne 33, nr 1-2:21-81.

Wojtyła, Karol. 1989. Wybór kazań nowohuckich oraz homilie Jana Pawła II w Krakowie-Nowej Hucie. Red. Jacek Stożek. Kalwaria Zebrzydowska: Calvarianum.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Kościół i Prawo · ISSN 0208-7928 · e-ISSN 2544-5804

© Towarzystwo Naukowe KUL & Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL

Artykuły w czasopiśmie dostępne są na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe (CC BY-NC-ND 4.0)

Redaktor strony · Magdalena Sawa