Prawne aspekty przejścia zakonnika z jednego instytutu zakonnego do innego

Rafał Zaleski

Abstrakt


Zgodnie z ogólną zasadą, zakonnik po ślubach wieczystych nie może przejść z własnego instytutu do innego. Jednakże, prawodawca dopuszcza trzy wyjątki od tej reguły. Artykuł traktuje o jednej z nich. Jest to przejście z jednego instytutu za­konnego do innego instytutu zakonnego. Aby to zrobić, zakonnik musi mieć po­zwolenie najwyższych przełożonych obydwu instytutów, którzy powinni uzyskać zgodę własnych rad. Po odbyciu przynajmniej trzyletniej próby, zakonnik może być dopuszczony do profesji wieczystej w nowym instytucie. Jeśli zaś nie chce złożyć profesji lub nie został do niej dopuszczony przez kompetentnych przełożonych, po­winien wrócić do dawnego instytutu, chyba że otrzymałby indult sekularyzacyjny. Do momentu złożenia profesji w nowym instytucie, mimo pozostawania w mocy ślubów, zostają zawieszone uprawnienia i obowiązki, jakie miał zakonnik w po­przednim instytucie, jednakże od chwili rozpoczęcia próby obowiązany jest on do przestrzegania prawa własnego nowego instytutu. Przez złożenie profesji w nowym instytucie następuje włączenie do niego tego członka, równocześnie wygasają po­przednie śluby, uprawnienia i obowiązki.


Słowa kluczowe


transitus; śluby wieczyste; klasztor; prawo własne; profesja; inkorporacja; najwyższy przełożony; próba

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Bar, Joachim R. 1977. Prawo zakonne po Soborze Watykańskim II. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Bar, Joachim R. 1986. Poradnik kanonicznego prawa zakonnego. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Bar, Joachim R., i Julian Kałowski. 1985. Prawo o instytutach życia konsekrowanego. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Bogdan, Franciszek. 1977. Prawo instytutów życia konsekrowanego. Nowe prawo zakonne. Poznań–Warszawa: Pallottinum.

Chrapkowski, Arnold, i Józef Krzywda. 2006. „Sekcja I. Instytuty życia konkserowanego.” W Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. II/2: Księga II. Lud Boży. Część III. Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego, red. Józef Krukowski, 7-185. Poznań: Pallottinum.

Góralski, Wojciech. 1982. „Dyspensowanie od celibatu kapłańskiego w świetle nowych norm Kongregacji Nauki Wiary z 14.10.1980 roku.” Prawo Kanoniczne 25, nr 3-4:167-176.

Holland, Sharon L. 2000. “Chapter VI. Separation of the members from the institute [kan. 684-704].” In New Commentary on the Code of Canon Law, eds. John P. Beal, James A. Coriden, and Thomas J. Green, 851-853. New York: Paulist Press.

Jougan, Alojzy. 1958. Słownik kościelny łacińsko-polski. Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha.

Kałowski, Julian. 1989. „Skutki prawne opuszczenia instytutu zakonnego.” Prawo Kanoniczne 32, nr 3-4:21-59.

Kałowski, Julian. 1994. Prawo o instytutach życia konsekrowanego według Kodeksu Kanonów Kościołów Wschodnich. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Kiwior, Wiesław. 1992. „Dyspensa od celibatu kapłańskiego: kompetencja, tytuły prawne, procedura.” Prawo Kanoniczne 35, nr 3-4:161-175.

Korpanty, Józef, red. 2001. Mały słownik łacińsko-polski. Warszawa: Wydawnictwo Szkolne PWN.

Mikołajczuk, Krzysztof. 2014. „Obliczanie czasu w prawie kanonicznym. Wybrane zagadnienia.” Roczniki Nauk Prawnych 24, nr 2:113-137.

Ossowski, Krzysztof. 2013. „Procedura zmierzająca do uzyskania dyspensy od celibatu w kościele łacińskim na prośbę prezbitera.” Kościół i Prawo 2 (15), nr 2:115-132.

Pastuszko, Marian. 2007. „Nieprawidłowości i przeszkody do święceń.” Prawo Kanoniczne 50, nr 3-4:117-227.

Pawluk, Tadeusz. 2010. Prawo kanoniczne według Kodeksu Jana Pawła II. T. 2, Lud Boży, jego nauczanie i uświęcanie. Olsztyn: Włocławskie Wydawnictwo Diecezjalne.

Ramos, Francisco J. 2002. “De transitu ad aliud institutum.” W Comentario exegético al código de Derecho Canónico, red. Ángel Marzoa, Jorge Miras, i Rafael Rodríguez-Ocaña, vol. II/2, ed. 3, 1744-1749. Pamplona: Ediciones Universidad de Navarra, S.A.

Rincón-Pérez, Tomás. 2011. „Część III. Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego.” W Kodeks Prawa Kanonicznego. Komentarz. Powszechne i partykularne ustawodawstwo Kościoła katolickiego. Podstawowe akty polskiego prawa wyznaniowego, red. Piotr Majer, 480-576. Kraków: Wolters Kluwer Polska.

Saj, Marek. 2006. „Prawno-teologiczne aspekty konsekracji zakonnej.” Prawo Kanoniczne 49, nr 3-4:3-19.

Saj, Marek. 2007. „Warunki ważności profesji zakonnej.” Prawo Kanoniczne 50, nr 1-2:53-75.

Skorupa, Ambroży. 2002. Słuszna autonomia instytutów zakonnych w Kościele łacińskim. Kraków: Wydawnictwo SALWATOR.

Skorupa, Ambroży. 2011. „Przyczyny i procedura wydalenia duchownych z instytutu zakonnego.” Prawo Kanoniczne 54, nr 3-4:147-168.

Sobański, Remigiusz. 2003a. „Tytuł VII. Czynności prawne.” W Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. 1: Księga I. Normy ogólne, red. Józef Krukowski, 201-212. Poznań: Pallottinum.

Sobański, Remigiusz. 2003b. „Tytuł XI. Obliczanie czasu.” W Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. 1: Księga I. Normy ogólne, red. Józef Krukowski, 291-296. Poznań: Pallottinum.

Stasiński, Piotr. 1997. „Przyczyny wydalenia z instytutu zakonnego.” Prawo Kanoniczne 40, nr 1-2:147-173.

Stokłosa, Marek. 2009. „Przejście zakonnika z własnego do innego instytutu.” Prawo Kanoniczne 52, nr 3-4:91-115.

Stokłosa, Marek. 2010. „Legalne przebywanie zakonnika poza wspólnotą zakonną według kan. 665 § 1 KPK/83.” Prawo Kanoniczne 53, nr 1-2:105-128.

Syryjczyk, Jerzy. 1982. „Ochrona wolności przy wyborze stanu duchownego w świetle kan. 2352.” Prawo Kanoniczne 25, nr 3-4:187-197.

Szewczul, Bożena. 2012. „Życie braterskie oraz życie braterskie we wspólnocie w instytutach życia konsekrowanego i stowarzyszeniach życia apostolskiego.” Prawo Kanoniczne 55, nr 2:13-27.

Sztafrowski, Edward. 1985. Podręcznik prawa kanonicznego. T. 2. Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej.

Zubert, Bronisław W. 1990. „Księga II. Lud Boży. Część III. Instytuty życia konsekrowanego i stowarzyszenia życia apostolskiego.” W Wójcik, Walenty, Józef Krukowski, i Franciszek Lempa, Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1983 r., t. II/3, 198-203. Lublin: Redakcja Wydawnictw KUL.

Zubert, Bronisław W. 2005a. „Dochody zakonników i członków stowarzyszeń życia apostolskiego nabywane ‘własnym staraniem’ lub ‘ze względu na instytut’.” W Zubert, Bronisław W. Pro iure et vita. Wybór pism, red. Elżbieta Szczot, 513-530. Lublin: Wydawnictwo KUL.

Zubert, Bronisław W. 2005b. „Prawo wiernego do własnej drogi życia duchowego.” W Zubert, Bronisław W. Pro iure et vita. Wybór pism, red. Elżbieta Szczot, 705-716. Lublin: Wydawnictwo KUL.




DOI: http://dx.doi.org/10.18290/kip.2015.4.2-6

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Kościół i Prawo · ISSN 0208-7928 · e-ISSN 2544-5804

© Towarzystwo Naukowe KUL & Wydział Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL

Redaktor strony · Magdalena Sawa